چالش های پیش روی ارمنستان در مبارزه ای که شاهد آن هستیم ، تکرار می شود

73


گفتگوی ما رهبر حزب “ارمنستان منصفانه” ، وکیل نوریر نوریکیان است

دادگاه قانون اساسی موضوع مشروطه بودن انتخاب رئیس نائب را پذیرفته است. ما می دانیم که پس از انتخاب آلن سیمونیان ، جناح های مخالف اعلام کردند که این انتخابات مغایر با قانون اساسی است و به دادگاه قانون اساسی مراجعه کردند.

اگر CC دادرسی را پذیرفته است ، این بدان معنا نیست که هیچ دادگاهی دارای نگرش یا محکومیت از پیش تعیین شده ای در مورد درخواست است. از جمله وظایف CC این است که وقتی برنامه ای مطابق قانون به CC ارائه می شود ، و اگر شرایط را برآورده کند ، البته روند رسیدگی باید پذیرفته شود. صادقانه بگویم ، من در آن رویه ها ، قانون اساسی “قوانین آیین دادرسی NA” ، تحقیق نکردم ، فکر می کنم ما در مورد نمایندگان غایب صحبت می کنیم. من نمی دانم که این درخواست بر چه اساس بوده است ، شاکیان چه دلایل و توجیهات قانونی ارائه کرده اند ، آنها چه انتظاری داشته اند ، آیا درخواست آنها مستند بوده است یا خیر. ما خواهیم دید که دادگاه قانون اساسی چه تصمیمی می گیرد و بر اساس آن فرصتی برای بیان موضع خود خواهیم داشت.

بسیاری می گویند که مراجعه به دادگاه قانون اساسی در این زمینه بیهوده است ، “آنها به جای رسیدگی به مشکلات جدی ، به مسائل ثانویه می پردازند.” آیا این نظر را دارید؟

البته ، در پی فعالیت مجلس شورای ملی جدید ، می توان اظهار داشت که چالش های داخلی و خارجی پیش روی ارمنستان در نزاعی که شاهد آن هستیم ، تکرار می شود. این نشان می دهد که هم دولت و هم مخالفان در دفاع از خود و ضد حمله هستند ، برای تشدید و برچسب زدن به یکدیگر ، برای تعمیق فضای خصمانه ، که مشکلات پیش روی ارمنستان را حل نمی کند. به ویژه مشکلات سیستم دفاعی ، مشکلات موجود درگیری ارمنستان و آذربایجان ، مشکل حذف واحدهای آذربایجانی در داخل ارمنستان. مشکلات در دستور کار سیاست خارجی حل نمی شود ، بحران اقتصادی کشور حل نمی شود. بدیهی است که ما با گروه خاصی از مردم سروکار داریم که تنها در نجات بخشی از شهرت خود و بخش دیگر در ایجاد اقتدار خود بر کشور ، سرزمین ، ایالت مشغول هستند. ما آنچه داریم داریم.

ما یک دولت جدید داریم ، یک وزیر دادگستری جدید. آیا این روندها امیدی به تغییراتی در قوه قضائیه می دهد؟

به طور خلاصه ، دولت فعلی یا نیروی سیاسی حاکم خود را یک تیم انقلابی می داند ، اما من در برنامه جدید دولت برنامه ای انقلابی برای تغییر کیفیت زندگی در ارمنستان ندیده ام. اکنون من نمی دانم وزیر جدید چه ویژگی هایی خواهد داشت ، خواهیم دید ، اما من هیچ مفاد و برنامه ای در برنامه دولت ندیده ام که اجرای آنها به ما امکان می دهد ثبت کنیم که تغییرات اساسی در سیستم قضایی ما رخ می دهد. علاوه بر این ، تا آنجا که من فهمیدم ، در آینده نزدیک ما با تغییرات قانون اساسی از جمله تغییرات در بخش قضایی برخورد خواهیم کرد. اکنون خواهیم دید که چه تغییراتی رخ می دهد ، چه چیزی را توجیه می کند ، و این تغییرات با چه هدفی انجام می شود. مهمترین س theال زیر است. در نتیجه این تغییرات چه نتیجه ای خواهیم داشت؟ اثربخشی این تغییرات چقدر قابل مشاهده و ملموس خواهد بود؟ آنها به یک برنامه قابل اندازه گیری نیاز دارند که باید آن را نشان دهند.

آن برنامه قابل اندازه گیری را در حال حاضر نمی بینید؟

من آن روحیه انقلابی را در برنامه ارائه شده توسط دولت ، نه تنها در سیستم قضایی به طور کلی ، بلکه در زندگی عمومی نیز ندیده ام. اگر ما با دو برنامه قبلی ارائه شده توسط نیکول پاشینیان مقایسه کنیم ، می توانیم بگوییم که هیچ برنامه بدی وجود ندارد یا هیچ برنامه ای بد تدوین نشده است. موضوع دیگری است که این برنامه ها چقدر با زندگی واقعی ارتباط دارند. به عنوان مثال ، در مورد مزایای فرزند سوم صحبت می شود ، اما در نتیجه ، هر دو به طور رسمی شاهد افزایش تولد هستیم ، اما همچنین تعداد مرگ و میر را افزایش می دهیم ، و در نتیجه کاهش رشد طبیعی را شاهد هستیم. به ما باید در جایی که مزیت داریم ، در جایی که پویایی مثبت داریم ، در جایی که پویایی منفی داریم ، ترکیب کنیم. اما یک چیز واضح است: من آن روحیه انقلابی را در جهت های مشخص شده نمی بینم. به طور دقیق تر ، اجازه دهید بگویم که نیکول پاشینیان می گوید برنامه او بر اساس مفهوم تغییر استراتژیک ارمنستان تا سال 2050 است. پیش بینی می شود که تا سال 2050 ما ارمنستان را با 5 میلیون نفر جمعیت داشته باشیم. به نظر من ، برای دستیابی به آن ، لازم است جمعیت ارمنستان سالانه 66000 نفر افزایش یابد. حال بیایید بفهمیم ، آیا در برنامه دولت مفاد جاه طلبانه ای وجود دارد که فرض می کند در سال 2022 ، 2023 و غیره ، ما سالانه 66 هزار نفر افزایش خواهیم داشت؟ در این برنامه چنین چیزی وجود ندارد. در مورد نیروهای مسلح ، گفته می شود که سربازی اجباری کاهش می یابد ، که در برنامه حزب “ارمنستان منصفانه” نیز وجود داشت. بسیاری از مفاد برنامه ما از نظر این امنیت استراتژیک در برنامه دولت گنجانده شده است ، اما از نظر زمان بندی ما مشکلی داریم. این برنامه ها قابل مشاهده نیستند ، قابل اندازه گیری نیستند تا در سطح اعلامیه باقی نمانند. این ترس من است. دولت موظف است آنها را طبق حوزه ها ، طبق برنامه ، با توجه به منابع به آنها بدهد. دولت باید نشان دهد که این منابع از کجا آمده است ، این مشکل است.





Source link