استپان گریگوریان در مورد عادی سازی روابط ارمنستان و ترکیه – رادیوی عمومی ارمنستان

55


با توجه به اهمیت غیرقابل انکار فرآیند عادی سازی روابط ارمنستان و ترکیه من به هیچ وجه با مخالفان آن موافق نیستم. این مطلب را استپان گریگوریان، رئیس مرکز تحلیلی جهانی شدن و همکاری های منطقه ای در گفتگو با آرم اینفو بیان کرده است.

وی گفت: “صرف نظر از چشم انداز های آن، این فرآیند باید شروع می شد. و منطق اینجا فقط عدم امکان توسعه عادی ارمنستان در شرایط نیمه محاصره نیست. مخالفان ما ترجیح می دهند در مورد اینکه روسیه موافق است، و در واقع خواستار برقراری ارتباط زمینی به ترکیه و آذربایجان از طریق قلمرو ما است. در این راستا راه عادی سازی روابط با ترکیه درست به نظر می رسد. حداقل از این نظر که رفع انسداد منطقه در هر صورت علیه ارمنستان کار نخواهد کرد.

با توجه به اینکه لازم است در هر اقدامی در جریان مذاکرات با آنکارا از محاسبات واضحی پیش برویم که مبنای آن مطالعه تمامی ظرایف و چشم اندازهای عادی سازی روابط باشد.

گریگوریان تاکید کرد که در صورت عدم اجرای تعهدات متحدان روسیه، ارمنستان باید سیاست خود را در قبال همسایه خود نرم کند. به گفته وی در پس ‌زمینه تغییرات دائمی ژئوپلیتیک و جهانی در روابط بین‌المللی، نشان دادن انعطاف‌پذیری ضروری است.

گريگوريان صرف نظر از چشم انداز های کوچک تكميل موفقيت آميز آن فرآيند، از نظر سياسي اجرای آن را گامی صحيح می داند. از جمله به دلیل وجود مکانیسم های بازدارنده در ترکیه به نمایندگی از آمریکا و اتحادیه اروپا که اخیراً روابط نسبتاً پرتنشی با ترکیه داشته اند. در این راستا، هرگونه تلاش تهاجمی آنکارا برای اعمال فشار شدید بر ایروان به منظور کسب امتیازات یکجانبه از این فرآیند به قیمت امتیازات ارمنستان، به نظر وی برای ترکیه اشتباه خواهد بود. به گفته وی، در مورد این در طی دیدار پاشینیان و علی اف در بروکسل نیز صحبت کردند.

این کارشناس سیاسی متقاعد شده است که صرف نظر از اینکه در روند عادی سازی روابط، پیش شرط هایی تعیین شده باشد یا ترکیه آنها را رد کند، مذاکره کنندگان ارمنی باید همیشه احتمال تغییر در سیاست آنکارا از جمله در قبال ارمنستان را در نظر بگیرند. حتی اگر این روند بدون آن پیش شرط ها آغاز شود، ترک ها می توانند هر زمانی که بخواهند آنها را ارائه کنند.

ترکیه با آمریکا و اتحادیه اروپا مشکلات بسیار جدی دارد. در پس زمینه ای که او مرتباً به برخی از مسائل نزدیک شدن تاکتیکی با روسیه می پردازد. اما این مانع از ابراز خصومت آنکارا با مسکو در سایر موضوعات نمی شود. و اگر اقدامات مشترک ترکیه و روسیه در قفقاز جنوبی به طور کلی رضایت بخش است، سپس حمایت آشکار آنکارا و تحریک احساسات جدایی طلبانه در روسیه آشکارا باعث نارضایتی مسکو شده است. و در اینجا دوباره با مهم ترین عامل تغییرات مداوم در وضعیت مواجه می شویم. با توجه به این موضوع، مذاکره کنندگان ما باید دستور کار مذاکرات را نه فقط پیش شرط احتمالی ترکیه در نظر بگیرند.”



Source link