برای ملت ها و جوامع، استقلال طلبی هدف نهایی در تحقق آرمان های ملی آنها تلقی می شود.
سی و پنج سال پیش، در 21 سپتامبر 1991، مردم ارمنستان از طریق رفراندوم راه خود را انتخاب کردند و به جامعه کشورهای مستقل پیوستند. از آن روز، ارمنستان گام به گام به دنبال دستیابی به حاکمیت کامل است تا بتواند توسعه و شکوفایی کشور را تضمین کند.
در طول این 35 سال استقلال، مردم ارمنی آزمایش های متعددی را متحمل شده اند: جنگ اول آرتساخ. سالهای سرما و تاریکی؛ مهاجرت دسته جمعی؛ حوادث غم انگیز 27 اکتبر و 1 مارس؛ غارت و هدر دادن منابع دولتی؛ انتقال موسسات و دارایی های دولتی مهم استراتژیک به کشور دیگر؛ انتخابات تقلبی؛ قیام و انقلاب مردمی؛ و جنگ دوم آرتساخ و شکست آن. همه این وقایع در برابر چشمان بسیاری از ما آشکار شد و در صفحات تاریخ ما ثبت خواهد شد.
امروز، ما با چالش جدیدی روبرو هستیم – چالش تقویت استقلالمان. تا سال 2020 ما به وضعیت موجود خود عادت کرده بودیم. ما نتوانسته بودیم میزان وابستگی خود به یک کشور و مرکز قدرت را تشخیص دهیم. در اقتصاد، نیروهای مسلح، سیاست خارجی، تامین گاز، بازارهای صادراتی و بسیاری از حوزههای دیگر، ارمنستان به یک کشور وابسته بود که تنها متحد و ضامن تمامیت ارضی ما محسوب میشد.
رویدادهای سالهای اخیر باورهای ما را متزلزل کرده و انتظارات ما را از بین برده است و ما را وادار به ارزیابی مجدد مفروضات و قضاوتهایی کرده است که در ذهن ما شکل گرفته است. توسعه آینده ارمنستان، بهبود سطح زندگی مردم، تقویت نیروهای مسلح و تحکیم دموکراسی نیازمند تفکر جدید و رویکردهای ژئوپلیتیکی جدید است.
استقلال زمانی تقویت می شود که ارمنستان یک سیاست خارجی چندجانبه را دنبال کند و روابط خود را با اروپا، آمریکا و روسیه نیز بر اساس اصول احترام متقابل و برابری توسعه دهد.
استقلال زمانی تقویت میشود که ارمنستان بتواند از هند، فرانسه و بسیاری از کشورهای دیگر تسلیحاتی به دست آورد تا نیروهای مسلح ملی خود را مجدداً مسلح کرده و نوسازی کند، به طوری که آنها بدون اتکا به دیگران، ضامن حفاظت و تخطی از مرزهای کشور شوند.
استقلال زمانی تقویت می شود که محصولات ارمنستان به بازارهای خارجی برسد و اقتصاد به طور کامل به کشوری که از اهرم اقتصادی به عنوان ابزاری برای تحمیل اراده خود استفاده می کند، وابستگی نداشته باشد.
استقلال زمانی تقویت می شود که گام هایی در جهت تنوع در همه جهات برداشته شود.
استقلال زمانی تقویت میشود که نیروهایی که در خدمت منافع سایر کشورها هستند از بین بروند – نیروهایی که آماده هستند حاکمیت میهن را به خاطر منافع سیاسی حزبی محدود قربانی کنند.
اغلب گفته می شود حفظ استقلال دشوارتر از رسیدن به آن است. امروز ارمنستان درگیر مبارزه برای حفظ استقلال خود و بر این اساس، برای ساختن کشوری قوی تر، توسعه یافته تر، مرفه تر و دموکراتیک است.
به مناسبت سی و پنجمین سالگرد، با خوش بینی و اعتماد به آینده می نگریم و در افق شاهد روزهای روشن تر و امیدوارکننده تری برای میهن و مردم خود هستیم.
“MASSIS”
