بر اساس احکام رئیس جمهور ارمنستان وهاگن خاچاتوریان، به مناسبت روز استقلال ارمنستان، به جمعی از افراد به پاس مشارکت در توسعه عرصههای مختلف و فعالیتهای مؤثر، جوایز و مدالها و همچنین عناوین افتخاری اعطا شد. نیکول پاشینیان، نخست وزیر جمهوری، روبن روبینیان، رئیس مجلس ملی، دیگر مقامات عالی رتبه، نمایندگان دستگاه دیپلماسی معتبر در ارمنستان در این مراسم باشکوه که در اقامتگاه رئیس جمهوری برگزار شد، شرکت کردند. رئیس جمهور وهاگن خاچاتوریان جوایز عالی دولتی را تقدیم و به برندگان تبریک گفت. سخنرانی رئیس جمهور.
“امروز، افرادی که کار و فداکاری آنها در ایجاد کشور ما در زمینه های مختلف دولت ارمنستان نقش داشته است، به رسمیت شناخته شده اند. با قدردانی از شایستگی های شما، ما در واقع به کار افرادی که هر کدام پایه های دولت را در جای خود مستحکم کردند، ارزش می گذاریم. ضررها و اشتباهاتی نیز وجود داشت که هنوز هم عواقب آن را احساس می کنیم.
اشتباهات در تاریخ کشور اجتناب ناپذیر است. درس نگرفتن از آنها نابخشودنی است. یکی از سختترین درسهای سفر ما این است که نه تنها کمبود قدرت یا منابع میتواند برای دولت خطرناک باشد، بلکه از دست دادن حس واقعیت نیز میتواند خطرناک باشد. وقتی میهن پرستی به شعارهای میهن پرستانه تبدیل می شود و آگاهی از اهداف ملی به بیان آنها. شکاف خطرناکی بین میل و امکان، حرف و واقعیت، هدف سیاسی و محاسبه دولت وجود دارد. در طول سال ها، این شکاف گاهی اوقات به بخشی از تفکر سیاسی تبدیل شده است. پیچیدگی واقعیت با ایده های ساده شده، محاسبه هوشیارانه با تأیید مطلوب، و ارزیابی بلندمدت منافع دولتی با سخنرانی به راحتی قابل قبول، خارج از کشور میهن پرستانه، اما فاقد محتوا جایگزین شده است. این فقط یک اشتباه سیاسی نبود. مشکل تفکر دولتی است.
دولت نمی تواند در واقعیتی که می خواهد ببیند زندگی کند. دولت موظف است واقعیتی را که دارد ببیند، حدود آن را بشناسد، نقاط قوت و فرصت های خود را به درستی ارزیابی کند و بر اساس این آگاهی اهداف خود را تدوین کند و راه دستیابی به آنها را انتخاب کند. این مخالف وطن پرستی نیست. این شکل بالغ وطن پرستی است.
عشق به وطن، عزت ملي، وفاداري به تاريخ و هويت خود از مهم ترين پايه هاي معنوي مملكت است. اما احساس به خودی خود تبدیل به سیاست نمی شود. وقتی با عقل سلیم، دانش، اراده سیاسی و مسئولیت ترکیب شود، قدرت دولتی می شود. امروز، دولت جمهوری ارمنستان، دولت به ریاست نخست وزیر، سیاست خود را بر اساس منطق دور شدن از واقعیت، اولویت قرار دادن منافع دولتی و تقویت مداوم توانایی های بلندمدت دولت استوار می کند. اهمیت این مسیر تنها بیانگر انتخاب سیاست فعلی نیست، بلکه باید بدون توجه به دورههای سیاسی و تغییر دولتها به معیار ثابت مدیریت عمومی تبدیل شود. بنابراین، موقعیت دولتی حق قرار دادن ایده های خود بر واقعیت نیست.
این مسئولیت تشخیص واقعیت و گرفتن بهترین تصمیم ممکن تحت شرایط آن است. این معیار امروزه اهمیت ویژه ای دارد. زمان ما به دولتمردی نیاز دارد که از نامیدن واقعیت هراس نداشته باشد، یک تصمیم دشوار را با کلمه ای راحت جایگزین نکند و منافع بلندمدت دولتی را فدای راحتی سیاسی کوتاه مدت نکند. از این نظر سی و پنجمین سالگرد استقلال، سالروز بلوغ هم هست. ما دیگر نمی توانیم حکومت خود را تنها با این پرسش که چه آرزویی یا آرزویی داشتیم قضاوت کنیم. ما باید بتوانیم به سوال دشوارتر پاسخ دهیم: چه چیزی از سفر خود آموخته ایم و چه نوع دولتی را بر اساس آن تجربه آماده ساخته ایم. استقلال یک فرصت تاریخی بود که به ما داده شد.
دولت داری کار روزانه حفظ آن فرصت و پر کردن آن با محتوای واقعی است. این وظیفه ماست که نه تنها ایده استقلال، بلکه دولتی واقعی، قابل دوام و قوی را که بتواند از حاکمیت خود محافظت کند، امنیت و زندگی شرافتمندانه شهروندان خود را تضمین کند و آینده خود را نه بر اساس توهم، بلکه بر اساس توانایی ها و سیاست های منسجم خود بسازد، به نسل های بعدی منتقل کنیم. با اهدای جوایز امروز به شما، از مشارکت شما در ایجاد آن ایالت قدردانی می کنیم. سی و پنجمین سالگرد استقلال جمهوری ارمنستان را به شما تبریک می گویم. بگذار پیروزی های سفرمان به ما قدرت بدهد، اشتباهات به ما خرد بدهد و آگاهی از استقلال به ما مسئولیتی در قبال دولت و نسل های آینده بدهد.
زنده باد جمهوری ارمنستان.”
