روز گذشته، الهام علی اف در سخنرانی خود در دومین مجمع بین المللی سرمایه گذاری آذربایجان که در باکو برگزار شد، بار دیگر «کریدور زنگزور» را با TRIPP شناسایی کرد و آن را وسیله ای برای تقویت نقش حمل و نقل منطقه ای آذربایجان معرفی کرد.
در همین حال، نیکول پاشینیان، نخست وزیر جمهوری، در سخنرانی دو روز پیش خود در مجمع عمومی سازمان ملل، بار دیگر تاکید کرد که تریپ بر اساس حاکمیت، صلاحیت و تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران است.
این دو واژگان متفاوت ایروان و باکو با توجه به نیازهای دیپلماتیک و اطلاعاتی طرفین می توانند در بیانیه های سیاسی همزیستی داشته باشند. اما با نزدیک شدن به افتتاح جاده، به طور فزایندهای آشکار میشود که مناقشه ادامهدار ممکن است با روند تدوین قوانین و رویههای خاص برای پروژه برخورد کند، به این دلیل ساده که طرفها جاهطلبیهای منطقهای خود را تحت TRIPP بر اساس فلسفههای کاملاً متفاوت بنا میکنند.
TRIPP، ابزاری برای دو جاه طلبی منطقه ای
باکو تلاش می کند خود را به عنوان یک مرکز دیکته کننده اقتصادی و ارتباطی منطقه ای قرار دهد. علی اف نیز در همین انجمن در مورد آن صحبت می کند. ایروان مدلی متفاوت را تبلیغ می کند. قرار گرفتن به عنوان یک تقاطع مستقل که جهات مختلف را به هم متصل می کند. در یک مورد، تمرکز بر تقویت مرکز، در مورد دیگر، تنوع بخشی به راه های متقاطع و افزایش نقش منطقه ای آن با حفاظت و حفظ حوزه قضایی خود است.
اینجاست که عدم تقارن مهم مواضع طرفین نمایان می شود. رهبری ارمنستان بارها در یک متن باز اعلام کرده است که حاکمیت و صلاحیت قضایی ارمنستان در کل بخش ارمنی تریپ حفظ خواهد شد. چارچوب توافقنامه همکاری استراتژیک بین ارمنستان و ایالات متحده همچنین حاکمیت کامل، تمامیت ارضی و صلاحیت قضایی ارمنستان را بر تمام بخش های پروژه واقع در خاک ارمنستان ثبت می کند.
این در حالی است که باکو همچنان علناً در مورد “کریدور زنگزور” صحبت می کند، اما موضع روشنی در مورد بهره برداری از این جاده تحت صلاحیت ارمنستان ارائه نمی دهد. پرهیز از تأکید عمومی بر یک اصل مورد توافق قبلی به چه معناست؟ آیا این تاکتیکی است که برای مخاطب خود انتخاب شده است یا تلاشی برای حفظ فضای مانور در مذاکرات آینده؟
در این زمینه، تاکید پاشینیان در سازمان ملل بر چارچوب توافقنامه تریپ ارمنستان و آمریکا و اجرای آن قابل توجه تر است. این سند نه تنها اصل صلاحیت قضایی ارمنستان را تثبیت می کند، بلکه ایالات متحده را به یک شرکت مستقیم نهادی در پروژه تبدیل می کند. در این زمینه، محاسبه ایروان را میتوان تلاشی برای محدود کردن ابهامات تفسیری باقیمانده در اطراف تریپ نه تنها با توافق با باکو، بلکه با دخالت واشنگتن نیز در نظر گرفت.
کلمات چه زمانی باید به مرز، آداب و رسوم و حوزه قضایی تبدیل شوند؟
به عبارت دیگر، مشخص شده است که هر چه پروژه به راه اندازی نزدیک تر می شود، ایروان از نظر سیاسی بیشتر تلاش خواهد کرد تا “ارتباطات بدون مانع” آذربایجان را با رویه های مرزی، گمرکی و امنیتی ناشی از ماهیت اسناد تنظیم کند. برای ایروان، مشارکت نهادی ایالات متحده همچنین فرصتی برای اصلاح هر چه زودتر آن قوانین است، و فضا را برای باکو محدود میکند تا طبق عادت خود، آنها را در معرض تفاسیر مختلف حقوقی و سیاسی قرار دهد و موانع جدیدی در مرحله راهاندازی پروژه ایجاد کند.
حل این تناقضات مربوط به آینده ای دور نیست. تریپ به تدریج از قصد سیاسی به عرصه عملی می رود. پاشینیان در 24 سپتامبر در نیویورک با کانر کولمن، رئیس سرمایه گذاری شرکت مالی توسعه بین المللی ایالات متحده (DFC) دیدار کرد. کارهای اجرای TRIPP، امکانات پروژه و حجم تخمینی سرمایه گذاری قبلاً مورد بحث قرار گرفته است. به موازات آن، ارمنستان و ایالات متحده آمریکا در حال کار بر روی ایجاد “شرکت توسعه TRIPP” و قرارداد سهام هستند. دولت به زودی توافقنامه را برای تصویب به مجلس ملی ارسال خواهد کرد و به عنوان رهبر نیروی سیاسی که اکثریت مجلس ملی را نمایندگی می کند، نخست وزیر پاشینیان از واشنگتن اعلام می کند که پارلمان این سند را تصویب خواهد کرد.
به عبارت دیگر، به موازات مذاکرات ارمنی-آمریکایی، مرحله ای نزدیک می شود که واژگان مختلف سیاسی ایروان و باکو باید نه در سطح بیانیه ها، بلکه در سطح قوانین خاص برای عملکرد زیرساخت ها با یکدیگر ملاقات کنند. هرچه TRIPP عینی تر شود، فضای کمتری برای همزیستی نامشخص مفاهیم “راهرو”، “ارتباطات بدون مانع” و “صلاحیت مستقل” باقی می ماند.
بنابراین آزمایش واقعی TRIPP زمانی آغاز خواهد شد که جاده عملیاتی شود. در آن لحظه است که سخنرانی سیاسی باید به مهر گمرکی، کنترل مرزها و اعمال صلاحیت دولتی تبدیل شود.
این همان جایی است که وزن سیاسی واقعی پروژه های مشارکت ایالات متحده است. نه از نظر نام جاده، بلکه از نظر تعیین قوانین عملکرد آن می تواند تعیین کننده باشد.
گور آبراهامیان



