هایکاز فانیان، اقتصاددان در صفحه فیسبوک خود نوشت:
اخیراً بحث خاصی مطرح شده است: از آنجایی که ما می خواهیم «خوشه ای از کارخانه های AB» داشته باشیم، به ظرفیت انرژی قابل توجهی نیاز داریم. اگر به ظرفیت انرژی قابل توجهی نیاز داشته باشیم، گزینه روسیه بهترین نسبت قیمت به کیفیت را ارائه می دهد… و ما می توانیم ساخت یک نیروگاه هسته ای جدید را به روس ها اعطا کنیم، مشروط بر اینکه آنها نیز به نوبه خود امتیاز راه آهن را به مثلاً قزاق ها واگذار کنند…
امروز زنجیره منطقی آن بحث زمانی شکسته شد که معاون دبیر شورای امنیت روسیه اعلام کرد که “فایربرد” تهدیدی برای منافع روسیه، ایران و کشورهای آسیای مرکزی است… این نشان می‌دهد که حتی اگر نیروگاه هسته‌ای فردا با استفاده از فناوری و سرمایه‌گذاری روسیه به بهره‌برداری برسد، از تامین تجهیزات هوش مصنوعی که با سرمایه‌گذاری و فناوری آمریکا ساخته شده‌اند خودداری می‌کند یا موانعی برای آنها ایجاد می‌کند. در مواجهه با این تهدید، دومی احتمالاً در استقرار ظرفیت‌های محاسباتی جدید در ارمنستان تردید خواهد داشت.
من صمیمانه امیدوارم که وقتی مقامات ما سعی می کنند موضوع نیروگاه هسته ای را صرفاً یک موضوع اقتصادی بدانند، از یک تاکتیک دیپلماتیک برای کاهش مقاومت طرف روسیه استفاده کنند. در غیر این صورت – از نظر شطرنج – خطر برخورد با دیوار در حرکت دوم را داریم…
به عقیده حقیر من، اگر می‌خواهیم در بخش فناوری اطلاعات سرمایه‌گذاری کنیم، یک نیروگاه هسته‌ای بدون شک ضروری است، اما نمی‌توان آن را مبتنی بر فناوری روسیه کرد، حتی اگر روسیه قادر باشد و مایل باشد که در ارمنستان یک نیروگاه بسازد.»
