ایروان – ارمنستان به طور رسمی عملیات استخراج معادن روباز را آغاز کرد و اولین طلا را در معدن طلای آملسر در روز شنبه 10 اکتبر 2026 ذوب کرد که پایانی بر یک حماسه بسیار بحث برانگیز و ده ساله از محاصره های زیست محیطی، تغییرات سیاسی و شکست های مالی است.
نخست وزیر نیکول پاشینیان در مراسم تحلیف در استان وایوتس دزور در جنوب شرقی ارمنستان شرکت کرد و از این مکان بازدید کرد و شاهد اولین ریختن طلا بود. پاشینیان، که در ابتدا به ایجاد اختلال در پروژه چند میلیون دلاری پس از گذار سیاسی ارمنستان در سال 2018 کمک کرد، موضع خود را تغییر داد و راه اندازی را به عنوان یک “داستان موفقیت” بزرگ که بر تقویت فضای سرمایه گذاری و پتانسیل اقتصادی کشور تاکید می کند، تغییر داد.
پاشینیان در سخنانی با تاکید بر اینکه این پروژه برای جاده‌ها، مدارس و زیرساخت‌های محلی اعتبارات حیاتی ایجاد می‌کند، گفت: منابع معدنی که امروز در مقابل چشمان ما به طلا تبدیل شده است متعلق به مردم جمهوری ارمنستان است.
این معدن توسط لیدیان ارمنستان، یکی از شرکت های تابعه لیدیان کانادا ونچرز اداره می شود. بر اساس یک توافق مذاکره شده، دولت ارمنستان 12.5 درصد از سهام این پروژه را در اختیار دارد. به گفته گئورگ پاپویان، وزیر اقتصاد، کل سرمایه گذاری در این دارایی به بیش از 750 میلیون دلار رسیده است. چارچوب بودجه قبلی مربوط به بانک توسعه اوراسیا از بین رفت و دولت را وادار کرد تا 150 میلیون دلار ضمانت دولتی برای استقراض بانک های تجاری برای نهایی کردن ساخت و ساز تصویب کند.
پیش بینی های اقتصادی برای کانسار آمولسر – دومین معدن بزرگ طلای ارمنستان از نظر حجم – قابل توجه است:
- خروجی سالانه: پیش بینی می شود که این معدن سالانه تقریباً 210000 اونس (حدود 6.5 تن) طلا تولید کند.
- درآمد دولت: انتظار می رود که عملیات ها سالانه حدود 130 میلیون دلار از طریق مالیات، عوارض و حق امتیاز به بودجه دولتی تزریق کنند.
- رشد اقتصادی: وزارت اقتصاد تخمین می زند که این پروژه سالانه تولید ناخالص داخلی (GDP) ارمنستان را بین 1.5 تا 2 درصد افزایش می دهد.
- اشتغال: این پروژه انتظار دارد تا 4000 شغل مستقیم و غیرمستقیم ایجاد کند و سالانه 7 تا 9 میلیون دلار برای حمایت از جوامع محلی مانند جرموک، ویک و سیسیان فراهم کند.
پیش بینی می شود این سایت تا سه ماهه دوم سال 2027 به ظرفیت کامل تولید برسد.
با وجود شور و شوق اقتصادی که توسط مقامات در زمان راه اندازی بیان شد، این پروژه همچنان با فشار شدید جامعه مدنی مواجه است. برای سال‌ها، ساکنان محلی و دوستداران محیط‌زیست هشدار داده‌اند که استخراج معادن روباز و شسته‌شدن انبوه سیانید در آمولسر خطرات فاجعه‌باری را برای سیستم‌های آبی مجاور – از جمله چشمه‌های معدنی شهر آبگرم جرموک و دریاچه سوان، بزرگترین ذخیره‌گاه آب شیرین ارمنستان، به همراه دارد.
در حالی که پاشینیان به عدم حضور مطلق اعتراضات در مراسم بریدن روبان به عنوان شاهدی بر رفع نگرانی های زیست محیطی اشاره کرد، گروه های فعال محلی داستان متفاوتی را به خبرنگاران گفتند. اعضای ابتکار «آمولسر بدون معدن» مدعی شدند که دولت عمداً از اعلام عمومی در مورد این مراسم خودداری کرده و اعلام کرده‌اند که آنها به طور تصادفی از راه‌اندازی رسمی این مراسم مطلع شده‌اند.
لیدیان ارمنستان معتقد است که عملیات آن از حفاظت های محیطی بین المللی سختگیرانه و پیشرفته استفاده می کند که برای جلوگیری از هرگونه آلودگی متقابل سطح آب محلی طراحی شده است. با حرکت رو به جلو، دوام درازمدت پروژه به متعادل کردن وعده‌های اقتصادی پرمخاطره آن در برابر رعایت دقیق زیست‌محیطی و بررسی مداوم جامعه بستگی دارد.
اگر اشتباه تایپی پیدا کردید، می توانید با انتخاب ناحیه متن و فشار دادن CTRL+Enter به ما اطلاع دهید.
