اسرائیل نتایج انتخابات پارلمانی خود را شمارش کرده است، اگرچه آنها به طور رسمی در 4 نوامبر اعلام خواهند شد. بر اساس نتایج فعلی، حزب راست میانه لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر فعلی، پیشتاز است. با این حال، نه لیکود و نه حزب یش آتید اکثریت را به دست نیاورده‌اند.
رادار ارمنستان این موضوع را با آرتیوم چرناموریان، سردبیر روزنامه *Israelahayery* (ارمنیان در اسرائیل) و رئیس انجمن “Nairi” در پتاه تیکوا در میان گذاشت.
– نتایج انتخابات اسرائیل را چگونه ارزیابی می کنید؟
– مشارکت 77 درصدی رای دهندگان یک رقم استثنایی در تاریخ اسرائیل در چند دهه اخیر است. 800000 شهروند در خارج از کشور زندگی می کنند. آنها هزاران دلار برای سفر به اسرائیل برای انجام وظیفه مدنی خود هزینه کردند. بلوک نتانیاهو 27 کرسی دارد، در حالی که حزب “یاشار” گادی آیزنکوت 21 کرسی را به دست آورده است.
– اما آیا این نیروهای اپوزیسیون خواهند توانست با هم دولت تشکیل دهند؟
– به نظر من نمی توانند. اسرائیل 120 کرسی پارلمان دارد. تشکیل دولت به ۶۱ کرسی نیاز دارد. در حال حاضر، لیکود دارای 58 کرسی است، در حالی که اردوگاه اپوزیسیون حتی کمتر از این کرسی ها را در اختیار دارد – هیچ یک از طرفین به اندازه کافی برای تشکیل ائتلاف حکومتی ندارند. این بدان معناست که هر دو طرف به احزاب عربی نیاز دارند. “فهرست مشترک” دارای 12 کرسی است. اگر به لیکود یا مخالفان بپیوندد، می‌توان فوراً یک دولت تشکیل داد. با این حال، هیچ کس در اردوگاه مخالفان خواهان تشکیل ائتلاف با احزاب عربی نیست. نخست، حزب آویگدور لیبرمن در اپوزیسیون از همان ابتدا اعلام کرد که تحت هیچ شرایطی به دولتی که به هیچ وجه با احزاب عربی همکاری می کند، نخواهد پیوست. علاوه بر این، اکثریت کسانی که به پای صندوق‌های رای رفتند – از جمله کسانی که در بخش عربی بودند – این کار را به طور خاص برای رأی دادن به لیکود و جناح‌های افراطی ارتدوکس انجام دادند. ما به دنبال تکرار سناریویی هستیم که بین سال‌های 2019 و 2022 رخ داد – دوره‌ای که شاهد پنج انتخابات پارلمانی بودیم که هر کدام میلیاردها دلار برای مالیات دهندگان اسرائیلی هزینه داشت.
-و موضع جامعه ارمنی چه بود؟
– جامعه ارمنی عمدتاً به نیروهای چپ رای داد. هیچ حامی لیکود در حلقه ما وجود ندارد. ارمنی ها در درجه اول رای خود را به جناح آیزنکوت و دموکرات ها انداختند – در مجموع، آنها از سه حزب مختلف حمایت کردند.
– به نظر شما دولت نوظهور در قبال ایران چه موضعی خواهد داشت؟
– فرقی نمی کند چه کسی به دولت بپیوندد. به عنوان مثال، آیزنکوت یک ژنرال و رئیس سابق ستاد ارتش است. او از 16 مهرماه هم پسر و هم برادرزاده اش را از دست داده است. مردی که چنین بهای سنگینی را در این جنگ پرداخته است، ممکن است حتی از دولت نتانیاهو بی‌رحم‌تر باشد – حتی ممکن است ضربات سخت‌تری به ایران وارد کند. در هر صورت، وقتی از آمریکا صحبت می کنیم، منظور اسرائیل است و وقتی از اسرائیل صحبت می کنیم، منظور آمریکاست. اگر ترامپ تصمیم گرفته باشد که باید جنگ شود، اسرائیل خواه ناخواه در آن شرکت خواهد کرد. این بار آمریکا بیش از هر زمان دیگری در خلیج فارس نیروهای خود را جمع آوری کرده است. و این بار منطقه برای مدت طولانی تری وارد جنگ خواهد شد.
لیلیت آبراهامیان
