مذاکرات روسیه و اوکراین با میانجیگری ایالات متحده در روزهای 10 و 11 نوامبر در ابوظبی، پایتخت امارات متحده عربی انجام خواهد شد. در همین حال، زلنسکی قبلا گفته بود که آماده دیدار با پوتین در ترکیه است.
رادار ارمنستان این موضوع را با آرمن پطروسیان، کارشناس امور منطقه در میان گذاشت.
– به نظر شما، آیا زلنسکی آماده دیدار است؟ آیا جلسه برگزار می شود؟
– بیانیه زلنسکی ماهیت سیاسی دارد. او قصد دارد نشان دهد که در حال حاضر توافقی در مورد یک نشست سه جانبه در ابوظبی وجود دارد. یک تغییر اساسی در روند دستیابی به یک راه حل مذاکره برای مناقشه اوکراین در حال ظهور است: یک فرمت مذاکره سه جانبه – شامل ایالات متحده – در حال شکل گیری است. با این حال، این به نفع اوکراین یا اتحادیه اروپا نیست. در نتیجه، این بازیگران احتمالاً تلاش خواهند کرد تا تحکیم این قالب – و متعاقباً پیشرفت روند حل و فصل درون آن – را مختل کنند، زیرا چنین نتیجه‌ای به نفع اوکراین یا اتحادیه اروپا نخواهد بود.
ترکیه به عنوان میانجی در مذاکرات روسیه و اوکراین چه نقشی می تواند ایفا کند و آیا ممکن است نشستی که اردوغان تسهیل می کند به پیشرفت واقعی در روند مذاکرات منجر شود؟
-ترکیه از همان آغاز درگیری به دنبال این بوده است که خود را به عنوان میانجی اصلی قرار دهد. در واقع، چندین دور فنی مذاکرات حتی در ترکیه انجام شد، اما هیچ نتیجه ای نداشت. ترکیه همچنان به دنبال چنین نقشی است، اما روسیه، به عنوان مثال، طرفدار آن نیست. به نظر من، در حال حاضر این یک سناریوی واقع بینانه نیست. پس از مذاکرات در سطح فنی در ابوظبی، مشخص خواهد شد که آیا طرفین به سمت توافق حرکت می کنند یا خیر. یک عامل مهم در اینجا – مربوط به نقش ایالات متحده – انتخاب کشور برای مذاکرات است. هر توافقی باید با ترجیحات روسیه و اوکراین، بلکه ایالات متحده همخوانی داشته باشد. بنابراین، در مرحله ای، این مذاکرات می تواند در ترکیه نیز انجام شود. با این حال، در حال حاضر، به نظر نمی رسد سازش گسترده ای وجود داشته باشد که به ترکیه وزن ژئوپلیتیک بیشتری بدهد.
ترامپ بار دیگر بدون ارائه جزئیات بیشتر تهدید به از سرگیری حملات هوایی علیه ایران کرده است. این سیگنال در مورد احتمال از سرگیری عملیات نظامی چقدر معتبر است؟
– از صبح امروز درگیری بین ایران و آمریکا گزارش شده است. در این مرحله، هیچ سناریویی در مورد روند درگیری اوکراین را نمی توان رد کرد. با این حال، انجام چنین پیش بینی هایی صرفا بر اساس اظهارات ترامپ کاملاً مناسب نیست. در واقع، تشدید تنش نظامی یک احتمال واقعی است – احتمالی که احتمالاً به یک نتیجه منطقی خاص منجر می شود: ایالات متحده ممکن است اقدام خاصی انجام دهد، موضوع را حل شده در نظر بگیرد و سپس از منطقه خارج شود. این یکی از نتایج بالقوه است. از سوی دیگر، احتمال دیگر ادامه وضعیت “یخ زده” فعلی است که با فشار مالی و اقتصادی بسیار بیشتر همراه است. به نظر من، ایالات متحده هنوز به تصمیم نهایی نرسیده است. البته اسرائیل نیز ممکن است نقشی داشته باشد. با این حال، با توجه به بی ثباتی کنونی – ناشی از فرآیندهای سیاسی داخلی و تشکیل یک دولت جدید – صحبت قطعی در مورد هرگونه تحولات احتمالی زود است. ما باید منتظر بمانیم تا ببینیم وضعیت سیاسی داخلی در اسرائیل چگونه پیش می‌رود، زیرا این امر ناگزیر بر پویایی منطقه و همچنین منطق زیربنایی رویارویی جاری با ایران تأثیر خواهد گذاشت.
– در حالی که ترامپ حملات احتمالی بیشتری را تهدید می کند، آیت الله مجتبی خامنه ای، رهبر ایران، به جامعه جهانی هشدار داده است که هر تهدیدی – صرف نظر از ماهیت و مقیاس آن – با پاسخ مواجه خواهد شد.
– طبیعتاً چه از نظر تبلیغاتی و چه از نظر استراتژی سیاسی، پاسخ های ایران در چارچوب همان منطق حاکم بر اقدامات انجام شده علیه کشور است. به عبارت دیگر، اگر ایران به جنگ تهدید می شود، باید با همان منطق پاسخ دهد. به طور کلی، این همان چیزی است که لفاظی و تاکتیک های تبلیغاتی به کار گرفته شده توسط طرف ایرانی را دیکته می کند. به طور گسترده درک شده است که در صورت تشدید تنش نظامی احتمالی، رویکرد ایران – یا پاسخ – از همان منطقی پیروی خواهد کرد که در جنگ اخیر دیده شد. به این معنا که ایران بار دیگر کل منطقه را هدف قرار خواهد داد و به دنبال تشدید فشار اقتصادی از طریق ایجاد اختلال در کریدورهای حمل و نقل و انرژی منطقه‌ای خواهد بود و در نتیجه بحران ایجاد می‌کند.
لیلیت آبراهامیان
