چرا مخالفان فکر می کنند که همه در ارمنستان از فراموشی رنج می برند؟

واهرام آتانسیان، عضو سابق کمیته مرکزی ارمنستان و مجلس ملی NKR در صفحه اجتماعی خود نوشت:

“در 8 آگوست 2014، وزارت دفاع آذربایجان گزارش داد که کارن پطروسیان 31 ساله، ساکن روستای چیناری، که یک روز قبل اسیر شده بود، “بر اثر ایست قلبی درگذشت”. در 9 اوت، سرژ سرکیسیان با ولادیمیر پوتین در سوچی ملاقات کرد، در 10 اوت، یک نشست سه جانبه با مشارکت الهام الیه برگزار شد.

جسد کارن پطروسیان تنها در ماه اکتبر به طرف ارمنی تحویل داده شد و در 12 نوامبر همان سال آذربایجان یک هلیکوپتر ارمنی را سرنگون کرد. سه نفر از خدمه، سرگرد سرگئی ساهاکیان، ستوان سرگیس نظریان و پیام رسان آزات ساهاکیان کشته شدند. هیچ اقدام تلافی جویانه ای از سوی طرف ارمنی انجام نشد. چرا به نظر مخالفان این است که همه در ارمنستان از فراموشی رنج می برند؟