دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا با تاکید بر اینکه ایالات متحده به اوکراین کمک زیادی کرده در حالی که در ازای آن چیزی دریافت نکرده است، گفت: زمان آن فرا رسیده است که شخص دیگری به نمایندگی از اوکراین مذاکره کند.
لیلیت دالاکیان، تحلیلگر سیاسی، این موضوع را با رادار ارمنستان گفتگو می کند.
– این اظهارات ترامپ چه متن فرعی می تواند داشته باشد؟
– همانطور که زلنسکی در مصاحبه با یک رسانه آمریکایی اشاره کرد، رئیسجمهور آمریکا به دنبال یک “حلقه ضعیف” است که بهرغم وعدهاش برای پایان دادن به آن ظرف دو یا سه روز، هدفی که اکنون بیش از یک سال است قادر به دستیابی به آن نیست، سرزنش شکست خود در توقف جنگ را بر گردن بیندازد. علاوه بر این، او با اقدامات خود علیه ایران در تنگه هرمز به افزایش قیمت جهانی انرژی کمک کرده است. اساساً او برای همه چیز “بزغاله” پیدا کرده است. او زلنسکی را مقصر میداند و ادعا میکند که افزایش قیمت انرژی – بهویژه برای گازوئیل – با وضعیت اوکراین مرتبط است، اگرچه هیچ ارتباطی وجود ندارد. حتی پسکوف خود خاطرنشان کرد که این به وضعیت تنگه هرمز مربوط می شود. علاوه بر این، از آنجایی که او نمی تواند جنگ را متوقف کند، مقصر دانستن زلنسکی برای او آسان تر است تا پوتین – شخصیتی که او هرگز نگرش مثبت خود را نسبت به او پنهان نکرده است.
-نمایندگان ایالات متحده، اوکراین و کشورهای اروپایی در حال آماده سازی برای ارائه یک پیشنهاد صلح برای ارائه مشترک به روسیه هستند. روسیه تا چه حد ممکن است این را بپذیرد و به طور کلی چه انتظاری میتوان داشت؟
– برای همه روشن است که روسیه تمایلی به پایان دادن به جنگ ندارد. برعکس، درگیری را بیشتر می کند. حتی پس از اینکه ترامپ اعلام کرد روسیه برای آتشبس آماده است، آنها در یک ساعت بعد شدیدتر حمله میکنند و در واقع آمریکاییها را به سخره میگیرند. در مورد اروپایی ها، آنها اصلاً با آنها مذاکره نمی کنند. امروز خبر رسیدیم که پوتین به ترامپ پیشنهاد داده است که یک دیدار سه جانبه در پکن با رهبر چین برای گفتگو درباره اوکراین برگزار کند. یعنی روس ها در حال حاضر نه اروپایی ها را طرف مذاکره می دانند و نه حرف های ترامپ را جدی می گیرند. صرف نظر از اینکه چه پیشنهادهایی را پیشنویس میکنند، تا زمانی که رهبر روسیه متقاعد شده باشد که میتواند اوکراین را وادار به تسلیم کند – حتی اگر من شخصاً آن را واقع بینانه ندانم – او وارد مذاکره نخواهد شد. این به ویژه قبل از زمستان صادق است، زمانی که او امیدوار است مشکلات جدی برای جمعیت اوکراین ایجاد کند.
-احتمال سفر استیو ویتکاف به روسیه – پس از دیدار با رهبران اروپایی و زلنسکی در اسلو – در مورد استراتژی دیپلماتیک آمریکا چه چیزی را نشان می دهد؟
-همانطور که من فهمیدم، ویتکاف و کوشنر نقش دلالی معاملات تجاری را بر عهده گرفته اند. این دیدگاه وجود دارد که این معامله سوخت دیزل – که احتمالاً نمی تواند بر قیمت انرژی در ایالات متحده تأثیر بگذارد (دلیل ظاهری چنین معاملاتی، با توجه به اینکه ایالات متحده خود میلیون ها تن گازوئیل صادر می کند و اضافه شدن ده ها هزار تن گازوئیل روسیه را بی اهمیت می کند) – در واقع یک معامله سایه ای است که شامل لوکویل می شود. *فایننشال تایمز* همچنین گزارش داده است که روسیه به خانواده کوشنر این فرصت را داده است که دارایی های خارجی LUKOIL را با شرایط مطلوب خریداری کنند. شاید پس از انتخابات میاندورهای – اگر سنا و مجلس نمایندگان تحت کنترل دموکراتها یا حداقل مجلس نمایندگان قرار گیرند – ممکن است شواهدی ببینیم که نشان میدهد چرا پرزیدنت ترامپ چنین نگرش دوستانه و سازگارانهای نسبت به کرملین دارد.
لیلیت آبراهامیان



