پس از انتخابات پارلمانی، اپوزیسیون مرحله جدیدی از مبارزه سیاسی را اعلام کرد. علاوه بر این، آنها نه تنها در مورد کار پارلمانی، بلکه در مورد مبارزه خارج از پارلمان، به ویژه، مبارزه خیابانی صحبت کردند.
ماه ها پس از انتخابات اما این سوال مطرح می شود که چرا هنوز مبارزه خود را آغاز نکرده اند، اپوزیسیون در مجلس چه برنامه ای دارد و رویکردهای دو نیروی اپوزیسیون پارلمانی چقدر شبیه است؟
فراکسیون حاکم «توافق مدنی» اما مدعی بی نتیجه بودن کار نمایندگان مخالف است.
وی افزود: از همان ابتدا به محض اینکه شروع به گرفتن اختیارات کردند، این همه سروصدایی که به راه انداختند، انگار در زمان انتخابات مشکلاتی به وجود آمد، اما آنها دستورات را گرفتند، آمدند رای دهندگان خود را متقاعد کردند که می خواهند بجنگند تا بتوانند چیزی را تغییر دهند (مبارزه پارلمانی هم مهم است) و همانطور که می بینیم، آنها در ساعات کاری مشغول هستند.
این ارزیابی ها در مورد اثربخشی کار نمایندگان مخالف، اما در میدان اپوزیسیون پذیرفته نیست.
به گفته تیگران آبراهامیان، معاون فراکسیون “ارمنستان قوی”، کار در دو جهت است: مبارزه پارلمانی و مبارزه خیابانی.
مبارزه سیاسی ما از دو عنصر تشکیل شده است: مبارزه نهادی در مجلس شورای ملی و همچنین مبارزه خیابانی که یک بار اتفاق می افتد، یک روز می شود، شروع می شود، یک بار شروع می شود و آن یک بار پیروز می شود.
در مورد همکاری با دیگر نیروهای مخالف، تیگران آبراهامیان خاطرنشان می کند که آنها دیدگاه های متفاوتی دارند.
در مورد سایر نیروهای سیاسی به ویژه جناح «ارمنستان»، طبیعتاً آنها دیدگاه خود را دارند، ما نیز دیدگاه خود را داریم، یعنی در مورد نیروهای سیاسی مختلف صحبت می کنیم.
همکاری در مسائل مشترک امکان پذیر است. اما آیا این برای صحبت در مورد یک دستور کار سیاسی یکپارچه کافی است؟
مسروپ مانوکیان از جناح «ارمنستان» در اینجا بر اختلافات تأکید می کند.
“نه، می دانید، مسائل زیادی وجود دارد که آنها موضع دیگری دارند، ما موضع دیگری داریم. اما یک خط سیر ملی وجود دارد که ما می بینیم، جایی که شباهت و یک جهت وجود دارد. به عبارت دیگر، آنها هم می بینند که قانون اساسی علی اف است، ما هم می بینیم، آنها هم می بینند که مشکلات مربوط به همان تیگراناشن است، ما هم می بینیم.”
آنها مشکل را می بینند، اما به نظر می رسد که قرار نیست حول یک دستور کار متحد شوند.
بنابراین دیدن یک مشکل به معنای ارائه راه حل به همان شکل نیست.
مسروپ مانوکیان نیز تفاوت مواضع دو نیروی مخالف را با نمونه آرای مجلس ارائه می کند.
“مشکلاتی وجود دارد، ما راه دیگری را تصور می کنیم. همان رای: ما رای موافق، ممتنع یا مخالف، یا برعکس اتفاق می افتد.”
الخاص گازاریان تا آن زمان مدعی است اپوزیسیون بیشتر در مجلس صحبت می کند اما نتیجه نمی دهد.
یکی از نمایندگان مجلس در نطق خود می گوید که هر چه بیشتر در محل کار بمانند کارآمدتر می شوند، معلوم است که نمایندگان جدید هستند، نمی دانند وظیفه معاونت چیست، آیا بهبود زندگی هر شهروندی با ماندن طولانی مدت و صحبت در مورد موضوعات مشابه در متون مختلف تضمین می شود یا خیر؟ بالاخره کار مجلس شورای ملی تعیین نمی کند.
به گفته این معاونت، نمایندگان اپوزیسیون به جای مبارزه سیاسی، مشغول کار دیگری هستند.
“واقعاً آنها بی معنی هستند و شما هیچ چیز معنی داری از آنها نخواهید شنید یا آنها یک عملکرد سازمان یافته را به نفع شهروندان RA انجام می دهند. پس آنها چه می کنند، آنها همسایگان خارجی، متحدان سابق را می کشند؟ [լրատվամիջոցներում/էջերում]برای اینکه ببینند از ارمنستان چه خبرهایی است، چه می گویند و در هر سخنرانی بر همسایه ها و رهبران تاکید می کنند تا نشان دهند که چیزی می دانند.»
تا آن زمان، در میان اعلام «سطح جدید مبارزه» پس از انتخابات، سؤال اصلی باقی می ماند: اپوزیسیون امروز در مجلس چه تغییری می کند و چقدر برای مبارزه ای که پس از انتخابات اعلام کرد آماده است؟
جزئیات در ویدیو.
