آرارات میرزویان، وزیر امور خارجه و تجارت بین‌الملل جمهوری اسلامی ایران در 1 نوامبر در میزگرد پایانی مجمع گفتگوی منامه با عنوان «مدیریت امنیت جهانی. «شمول و نقش» سخنرانی کرد.
عبداللطیف بن راشد الزیانی، وزیر امور خارجه پادشاهی بحرین، انور قرقاش، مشاور امور دیپلماتیک رئیس جمهور امارات متحده عربی نیز در این میزگرد سخنرانی کردند.
در زیر سخنان کامل وزیر میرزویان را مشاهده می کنید.
«وزرا محترم
عالیجناب
همکاران گرامی
خانم ها و آقایان
برای من مایه خرسندی و افتخار است که در جلسه پایانی گفتگوی منامه امسال به این مخاطبان محترم خطاب کنم.
همانطور که در عنوان این میزگرد منعکس شده است، دولت ها اغلب بر اساس اندازه، جمعیت یا پتانسیل اقتصادی شان به عنوان قدرت های بزرگ یا کوچک طبقه بندی می شوند. با این حال، من پیشنهاد می کنم یک معیار دیگر و نه کمتر مهم را در نظر بگیرید.
در اینجا به دو عامل اشاره می کنم.
اول، نقشی که دولت در منطقه خود و در عرصه بین المللی انتخاب می کند. صرف نظر از منابعی که در اختیار دارد، هر کشوری می تواند همکاری ها را ارتقا دهد یا خطوط شکاف را تعمیق بخشد، پلی بین مردم باشد یا منبعی برای شکاف بیشتر شود. به هر حال، این فقط یک موضوع شرایط نیست، بلکه یک انتخاب سیاسی نیز هست.
البته چنین انتخاباتی هرگز به صورت منزوی یا مستقل از واقعیت های تاریخی و ژئوپلیتیکی برگزار نمی شود. آنها در نتیجه یک تعامل پیچیده از عوامل، از جمله زخم های گذشته، اختلافات طولانی مدت، درگیری های حل شده و حل نشده، و همچنین محدودیت های سیاسی، اقتصادی و امنیتی شکل می گیرند.
با این وجود، سوال کلیدی همچنان به شرح زیر است. در نهایت چه ملاحظاتی باید تصمیمات ما را هدایت کند و جهت اقدامات ما را تعیین کند؟ برای ارمنستان، پاسخ صریح است. انتخاب های ما مبتنی بر تعهد استوار به صلح، عزم برای پیشبرد همکاری و مسئولیت مشترک برای ساختن آینده ای امن تر و مرفه تر است.
ما کاملاً آگاه هستیم که ایجاد صلح نه یک فرآیند ساده و نه خودکار است و نمی‌تواند جدا از چالش‌های موجود انجام شود. با این وجود، صلح در درجه اول یک انتخاب آگاهانه و استراتژیک است. این امر مستلزم اراده سیاسی مستمر، رهبری مسئولانه و عزم راسخ برای هدایت جوامع و نسل های آینده ما به محیطی است که با اعتماد متقابل، همکاری و رفاه مشخص می شود، بدون اینکه اجازه دهیم خطوط جداکننده و عدم قطعیت های گذشته آینده ما را از پیش تعیین کنند.
ارمنستان انتخاب استراتژیک خود را انجام داده است. ما قویاً معتقدیم که صلح پایدار، تقویت همکاری های منطقه ای و گسترش ارتباطات متقابل پایه و اساس آینده ای با ثبات تر، امن تر و مرفه برای منطقه ما است.
در این زمینه، نشست صلح که در 8 آگوست 2025 در واشنگتن برگزار شد، به نقطه عطفی تاریخی در راه ارتقای صلح بین ارمنستان و آذربایجان تبدیل شد. نخست وزیر ارمنستان، رئیس جمهور آذربایجان و رئیس جمهور ایالات متحده به عنوان شاهد، بیانیه مشترکی را امضا کردند و من و همکار آذربایجانی خود توافق نامه برقراری صلح و روابط بین دولتی بین دو کشور را پاراف کردیم. این دستاورد مهم صفحه جدیدی را گشود و فرصت‌هایی را برای تبدیل قفقاز جنوبی از منطقه‌ای که مشخصه آن درگیری است به منطقه گفتگو، همکاری و رونق احتمالی مشترک ایجاد کرد.
بنابراین، تجربه قفقاز جنوبی نه تنها بهای رویارویی طولانی مدت را نشان می دهد، بلکه فرصت هایی را نیز نشان می دهد که دیپلماسی می تواند ایجاد کند.
با این حال، تعهد سیاسی باید با اقدامات ملموس و نتایج ملموس همراه باشد. برای تبدیل اصول همکاری به امنیت و ثبات پایدار، ما باید اطمینان حاصل کنیم که ابتکارات ما منافع متقابل را نه تنها برای کشورهای منطقه نزدیک ما، بلکه برای شرکای فراتر از مرزهای آن به ارمغان می آورد. وابستگی متقابل، که فرصت ها و منافع مشترک را برای همه طرف های ذینفع واقعی ایجاد می کند، منافع مشترک را ایجاد می کند و تعهد جمعی را برای حفظ صلح و ثبات تقویت می کند.
این رویکرد اساس طرح «تقاطع صلح» ارمنستان است. این یک چشم انداز فراگیر است که به ویژه در زمانی که کشورهای سراسر جهان به دنبال تنوع بخشیدن به مسیرهای حمل و نقل، تقویت اتصال و کشف فرصت های لجستیکی جدید هستند، مرتبط است. در این زمینه، پروژه TRIPP که در خاک ارمنستان اجرا می شود، با زیرساخت های راه آهن، برق، فیبر نوری، نفت و گاز، نقش بسزایی در تقویت ارتباط متقابل نه تنها بین ارمنستان و آذربایجان یا کشورهای همسایه بلافصل، بلکه بین شرق و غرب، شمال و جنوب خواهد داشت و فرصت های جدیدی را برای تجارت منطقه ای و بین منطقه ای ایجاد می کند و به زنجیره تامین بین المللی کمک می کند. به افزایش
و نکته دوم در اینجا این است که دولت چقدر مقاوم و قابل دوام است. ارمنستان یک رویکرد جامع را با هدف تقویت انعطاف پذیری و سازگاری خود در محیط بین المللی پیچیده اتخاذ کرده است. این امر مستلزم تعمیق و تنوع بخشیدن به مشارکت های بین المللی ما، گسترش فرصت های اقتصادی و افزایش انعطاف پذیری اقتصادی ما از طریق تنوع است.
آژانس بین المللی رتبه بندی S&P خاطرنشان می کند که در سال 2022-2025 میانگین رشد اقتصادی ارمنستان 7.8 درصد بوده است که یکی از بالاترین ها در بین 143 کشور ارزیابی شده توسط این آژانس است. در سال 2026 در پنج ماهه اول، فعالیت اقتصادی نسبت به مدت مشابه سال قبل 8 درصد افزایش یافته است که بیش از پیش بینی ها بوده است. در سال 2026 در ژانویه-ژوئیه، شاخص فعالیت اقتصادی 7.7٪ و تنها در ژوئیه – 17٪ افزایش یافت.
در این راستا، من می خواهم بر اهمیتی که ارمنستان برای توسعه بیشتر روابط با کشورهای خلیج فارس از جمله از طریق گسترش تجارت، ترویج سرمایه گذاری های متقابل و شناسایی زمینه های جدید همکاری سودمند متقابل قائل است، تأکید کنم.
در پایان سخنانم، اجازه دهید با ابتکار خودمان، «گفت و گوی ایروان»، به موازات هم بپردازم. این مجمع بین المللی به میزبانی ارمنستان است که هدف آن ترویج بحث های باز و سازنده در مورد چالش های فوری منطقه ای و جهانی است. 2025 در ماه مه، ما با موضوع “قایقرانی از طریق ناشناخته” گرد هم آمدیم، که منعکس کننده عدم اطمینان عمیق ذاتی در محیط بین المللی بود، واقعیتی که فکر می کنم بسیاری از ما با آن آشنا هستیم. امسال، 2026، ما موضوع «پل زدن در میان طوفان‌ها» را انتخاب کرده‌ایم و پیچیدگی فزاینده تحولات ژئوپلیتیک و چالش‌های پیش روی جامعه بین‌المللی را تصدیق کرده‌ایم. در حال آماده شدن برای مجمع بعدی “گفت و گوی ایروان” که برای سال 2027 برنامه ریزی شده است. در ماه مه، می خواهم از این فرصت استفاده کنم و به گرمی از شما دعوت کنم که به ما در ایروان بپیوندید. من صمیمانه امیدوارم که تا آن زمان شاهد ثبات و پیش بینی پذیری بیشتر در خاورمیانه و همچنین چشم اندازهای جدید برای گفتگو و صلح پایدار باشیم.
طوفان ها واقعی هستند. اما انتخاب ما نیز واقعی است. می‌توانیم به آنها اجازه دهیم ما را از هم جدا کنند، یا می‌توانیم با هم بر آنها غلبه کنیم و پیوندهای قوی‌تری ایجاد کنیم و تقاطع‌های کاری ایجاد کنیم.
دوستان عزیز
در پایان سخنان خود و بازگشت به پرسش کلیدی این بحث، مایلم تأکید کنم که برای شنیده شدن و احترام به صدای کشورهای کوچک، نه تنها برای عملکرد مؤثر مکانیسم‌ها و قوانین چندجانبه، بلکه برای هر کشوری ضروری است که نقش و چشم‌انداز خود را به وضوح مشخص کند، روابط سودمند متقابل و وابستگی متقابل ایجاد کند و در نهایت این هدف را دنبال کند.
متشکرم.”
