از همکلاسی تا “سردرد”: چگونه سیستم مدرسه ایروان یک کودک ده ساله را شکست داد

دعوای معمولی بین دو پسر ده ساله – آرمن و گئورگ – در مدرسه ای در ایروان سرانجام روند آموزشی را به بن بست رساند.

برای حل تعارض بین آرمن که بیش فعال است و گئورگ که نیازهای آموزشی ویژه ای دارد، مدرسه والدین آنها را به کلاس دعوت کرد، حرکتی که فقط اوضاع را تشدید کرد. (اسامی پسران تغییر کرده است).

آنچه که به عنوان یک درگیری معمولی در کلاس شروع شد، در طول ماه ها به خصومت بین والدین تبدیل شد. در نهایت، مدرسه قادر به حل این مشکل به تنهایی نبود.

موانع ادغام مجدد، بازگشت کودک به مدرسه را از روز اول مسدود می کند

آرمن کلاس اول را در یک مدرسه خصوصی خواند. پدر و مادرش که از روش های آموزشی «غیر استاندارد» مدرسه ناراضی بودند، او را به مدرسه ای دولتی در ایروان منتقل کردند. آرمن در حین تحصیل در آنجا با یکی از همکلاسی هایش که مبتلا به اوتیسم بود درگیر شد. به گفته پدر و مادرش در یکی از درگیری ها یکی از همکلاسی هایش از پشت گردن آرمن را گاز گرفت.

والدین او می گویند که آرمن از بدو تولد بیش فعال بوده است، بنابراین آنها تغییر مدرسه را بهترین راه برای جلوگیری از درگیری بیشتر می دانند. در کلاس دوم او را به مدرسه باله منتقل کردند، اما نتوانست در آنجا ادغام شود.

در نهایت والدین تصمیم گرفتند که آرمن را به مدرسه عمومی قبلی خود بازگردانند. با این حال، آنها گزارش می دهند که مدیر مدرسه از پذیرش کودک خودداری کرده است، به دلیل کمبود جای خالی و قول دادن به آنها پس از باز شدن یک مکان به آنها اطلاع خواهد داد.

مادر آرمن عنوان می کند که مدیر مدرسه بدون اطلاع خانواده کلاس جدیدی باز کرده و دانش آموزان را ثبت نام کرده است. مدیر مدرسه تنها پس از تماس خانواده با وزارت آموزش و پرورش و محکوم کردن آن اقدام به عنوان غیراخلاقی، برای تعیین جلسه تماس گرفت. اظهارات مدیر با ضبط جلسه ای که با والدین در مدرسه برگزار شده است تأیید می شود.

آرمن پس از بحث ها و مشاجرات طولانی در کلاس تازه تاسیس پذیرفته شد. کودک دیگری با نیازهای آموزشی ویژه به نام گئورگ نیز در این کلاس درس می خواند.

تنش بین بچه ها خیلی زود به والدین هم سرایت کرد

به گفته والدین، به دلیل بیش فعالی آرمن و مسائل رفتاری گئورگ، دعوای مکرری بین بچه ها رخ داده است. آنها می گویند که گئورگ اغلب به بچه های دیگر فحش می داد و طعنه می زد و واکنش آرمن را برانگیخت.

والدین آرمن از مدیر مدرسه و معلم کلاس خواستند که یک روانشناس را برای همکاری با گئورگ تعیین کنند. با این حال، مدرسه به آنها اطلاع داد که گئورگ از جلسات انفرادی با روانشناس در آغاز آن سال تحصیلی خودداری کرده بود و والدین او نیز از این خدمات امتناع کرده بودند. مدرسه به مادر آرمن پیشنهاد داد که در کلاس حاضر شود و تا زمانی که تنش از بین برود کنار کودک بنشیند. هنگامی که مادر گئورگ از این موضوع مطلع شد، او نیز ابراز تمایل کرد که در کلاس ها شرکت کند.

مادر آرمن می‌گوید در یکی از درس‌ها، گورگ روی آرمن آب دهان انداخت. آرمن این را تحمل نکرد و با او درگیر شد. متعاقباً والدین فرزندان نیز درگیر درگیری شدند.

مادر آرمن می گوید که والدین هر دو فرزند به دفتر مدیر احضار شدند و در آنجا مدیر و معلم مدرسه به او گفتند که از ابتدا می دانستند که پس از ثبت نام آرمن در مدرسه درگیری ایجاد می شود.

معلم خانه اعلام کرد که با توجه به این وضعیت استعفا می دهد. مادر آرمن می گوید که معلم ناتوانی در اداره کلاس به دلیل رفتار آرمن را دلیل آن عنوان کرده است.

والدین این تصور را ایجاد کردند که معلم خانه مدرسه را با یک دوراهی مواجه می کند: یا او به عنوان معلم خانه ادامه می دهد در حالی که آرمن به کلاس دیگری منتقل می شود یا از این نقش کنار می رود. مدیر مدرسه از پذیرش استعفا یا امضای درخواست خودداری کرد و دلیل آن عدم وجود جایگزین بود.

والدین آرمن معتقدند برخورد غیرحرفه ای معلم خانه باعث تشدید درگیری بین بچه ها شد. آنها همچنین توجیه مدیر مبنی بر اینکه معلم به دلیل عدم جایگزینی نمی تواند از این وظایف معاف شود، بی اساس می دانند.

در پی این حادثه، اکثر دانش‌آموزان کلاس به دستور والدین خود حدود یک هفته به مدرسه نرفتند. والدین آرمن متقاعد شده اند که این تلاشی عمدی برای تحت فشار قرار دادن آنها برای انتقال فرزندشان به کلاس دیگری بوده است.

این موضوع در نهایت به بخشداری رسید و در آنجا جلسه ای با حضور معاون بخش، افسران نیروی انتظامی، مدیر مدرسه و مربیان برگزار شد تا در مورد رفتار آرمن و وضعیتی که ایجاد کرد بحث شود.

والدین آرمن منکر بیش فعال بودن پسرشان نیستند. او اغلب در طول درس صحبت می کند و نمی تواند چهل و پنج دقیقه ثابت بنشیند. با این حال، آنها نگران هستند که مدرسه، فرزند شیطان و پرانرژی آنها را به عنوان یک “بار” و مقصر اصلی پشت هر درگیری می بیند. والدین متقاعد شده اند که آرمن به دلیل این برچسب زدن مورد هدف قرار گرفته است.

هتک همچنین با مادر گئورگ تماس گرفت، اما او از اظهار نظر در مورد این حادثه خودداری کرد.

“من استعفای خود را به عنوان معلم خانه ارائه کردم”

معلم کلاس می گوید که از آرمن به گرمی و دوستانه به کلاس استقبال شد و او از اینکه والدین آرمن معتقدند کودک هدف قرار گرفته است تعجب می کند. او معتقد است که ترم اول بدون مشکل گذشت. اختلافاتی وجود داشت، اما به سرعت حل شد. با این حال، از شروع ترم دوم، اختلافات مکرر شد. او می گوید: «وضعیت به جایی رسید که بچه ها شروع به زدن و هل دادن یکدیگر کردند.

هنگامی که از وی پرسیده شد که آیا حضور دو والدین در کلاس به منزله رفتار تبعیض آمیز با سایر کودکان است یا ممکن است وضعیت را تشدید کند، وی پاسخ داد که مدرسه تجربه قبلی در این زمینه را داشته و هیچ مشکلی وجود نداشته است.

او به خبرنگار «حتق» می گوید: «زمانی که استعفانامه ام را نوشتم، متوجه شدم که در آن مرحله، در آن لحظه، ناتوان بودم، آن را راه حل مشکل دیدم و به مدیر مدرسه گفتم که دیگر نمی توانم آن را مدیریت کنم و نمی توانم با اختلافات همیشگی فرزندان و والدین کنار بیایم.

معلم خانه می‌گوید که فکر می‌کرد شاید شخص دیگری – فرد شایسته‌تر – بیاید که بتواند نظم را به کلاس بیاورد. با وجود این، معلم خانه معتقد است که هیچ نظارتی از سوی آنها صورت نگرفته است.

هنگامی که از معلم پرسیده می شود که آیا مدرسه ممکن است به روانشناسان و معلمان حمایت بیشتری نیاز داشته باشد، معلم خانه پاسخ می دهد که تعداد آنها کافی است. آنها همچنین خاطرنشان می کنند که از زمانی که درگیری بین دو کودک بالا گرفته، روانشناسان در هر درس حضور داشته اند.

با توجه به این واقعیت که گئورگ و مادرش از کار فردی با روانشناس امتناع کردند، معلم خانه تصریح می کند که این امتناع فقط برای روانشناس که مستقیماً در کنار گئورگ در طول کلاس نشسته بود اعمال می شود. روانشناس هنوز در درس حاضر است.

معلم خانه در مورد اینکه آیا آرمن پیامدهای نیازهای آموزشی ویژه گئورگ را درک می کند، می گوید: “ما جداگانه با آرمن صحبت کرده ایم.”

معلم خانه از اینکه آیا روانشناس جلسات گروهی را با بچه ها برگزار کرده است یا خیر بی خبر است. از صحبت‌هایی که با آرمن و والدینش داشت، متوجه شد که روانشناس با بچه‌ها جلسات فردی ترتیب می‌داد، اما هیچ تمرین و جلسه روان‌شناختی گروهی وجود نداشت.

اگرچه معلم خانه معتقد است این مشکل حل شده است، اما نامه استعفای او در حال حاضر نزد مدیر است. او می‌گوید: «من نامه استعفای خود را به عنوان معلم مدرسه نوشته‌ام؛ هنوز امضا نشده است و مدیر تصمیم می‌گیرد که آن را امضا کند یا نه.

“مهم نیست چه کسی به چه کسی آسیب می رساند، هر دو طرف با مشکلات خاصی روبرو هستند.”

مارین گابریلیان، روانشناس معتقد است اگر درگیری بین دو کودک ایجاد شود، نمی توان تنها روی یکی از کودکان تمرکز کرد و دیگری را نادیده گرفت.

به نظر او، تعارض نشان دهنده نیاز به درک اضطراب ها و مشکلات درونی است که هر دو کودک تجربه می کنند. او خاطرنشان می کند که نقش روانشناس در کلاس فراتر از نشستن ساده در کنار کودک است.

روانشناس پیشنهاد می کند از کار گروهی کوچک، جلسات بعد از مدرسه و تمرینات عاطفی برای تقویت تدریجی همدلی و دوستی بین کودکان استفاده شود.

آیا کودک بیش فعال در همه چیز مقصر است؟

در 11 مه 2026، یک متخصص از مرکز آموزشی-روانشناسی جمهوری خواه کلاسی را در مدرسه مشاهده کرد تا وضعیت آرمن را ارزیابی کند. همانطور که در این گزارش اشاره شد، گئورگ در آن روز به دلیل مشکلات سلامتی از مدرسه غایب بود. مرکز مشاهده کرد که آرمن بی توجه و از همکلاسی های خود عقب مانده است و یک دستیار معلم دائماً او را همراهی می کند.

با توجه به بی توجهی و بیش فعالی، آرمن برای ارزیابی نیازهای آموزشی ویژه معرفی شده بود. ارزیابی انجام شده در 21 آوریل 2026 نشان داد که وی علیرغم وجود برخی مسائل رفتاری به شرایط تحصیلی خاصی نیاز ندارد.

معلم ریاضیات تأیید کرد که آرمن غیبت می کند، اما خاطرنشان کرد که در طول درس او به ندرت درگیری ایجاد می شود، زیرا او رویکردی فردی با دانش آموز به کار می گیرد.

مرکز جو روانی-اجتماعی در کلاس را به طور کلی رضایت بخش ارزیابی کرد. هیچ موردی از آزار و اذیت دانش آموزان توسط معلم کلاس ثبت نشده است. با این حال، گزارش مرکز مشخص نمی کند که چه چیزی مبنای این نتیجه گیری بوده است.

بر اساس یافته های مرکز، آرمن منبع اصلی درگیری در کلاس درس است. او به عنوان کودکی بیش فعال، مخالف، نافرمان و تکانشی توصیف می شود که هم در رفتار و هم در پیشرفت تحصیلی با مشکلاتی مواجه است. در مقابل این نتیجه گیری، معلم خانه در پاسخ به سوال هتک در مورد رویکرد فردی که در طول درس نسبت به آرمن اتخاذ می شود، خاطرنشان کرد که کودک در یادگیری یا پردازش اطلاعات مشکلی ندارد. او حتی او را به عنوان یک کودک خوب توصیف کرد.

در عین حال، کانون توصیه کرد که روانشناس مدرسه به صورت انفرادی با آرمن همکاری کند و مدیر مدرسه را موظف به «بهبود فضای اخلاقی-روانی کلاس و تضمین فضای امن» کرد.

بخشنامه صادر شده به اصل باید تا 30 اکتبر 2026 انجام شود.

ارزیابی مرکز پشتیبانی آموزشی-روانشناختی سرزمینی (TPSC) به دلیل یافته های متناقض آن تحت بررسی است.

در حالی که این گزارش ادعا می‌کند هیچ قلدری رخ نداده است، همزمان رفتار آرمن را عامل درگیری‌های کلاس درس می‌داند در حالی که به مدرسه دستور می‌دهد ایمنی و آب و هوای خود را بهبود بخشد.

این سؤالات مهمی را در مورد اینکه چرا ارزیابی فقط بر روی یک کودک در طول یک درگیری دو طرفه متمرکز شد، چه اقدامات پیشگیرانه ای را که مدرسه قبلاً انجام نداده بود، و چرا مسئولیت های کارکنان مدرسه کاملاً نادیده گرفته شد، ایجاد می کند. شمول صرفاً پذیرش کودک در مدرسه نیست. این در مورد ایجاد یک محیط امن برای همه کودکان و در صورت بروز درگیری، بررسی یکسان نیازها و مسئولیت های هر طرف درگیر است.

(پس قبل از انتشار این مقاله متوجه شدیم که والدین آرمن او را از مدرسه کنار گذاشته اند.)

عکس بالا: AI تولید شده است

اگر اشتباه تایپی پیدا کردید، می توانید با انتخاب ناحیه متن و فشار دادن CTRL+Enter به ما اطلاع دهید.