شورای اتحادیه اروپا رسماً اقداماتی را برای آزادسازی موقت تجارت محصولات ارمنی اتخاذ کرده است. هدف آنها حمایت از اقتصاد ارمنستان در مواجهه با محدودیت های تجاری اخیراً توسط روسیه است.
در مورد موضوع رادار ارمنستان:گفتگوگر گاگیک ماکاریان اقتصاددان است.
– بعد از این همه بازار اروپا تا چه اندازه برای ما باز می شود؟
– این یک شروع موفق است. اما بیایید به آمار سال های 2012-2013 نیز نگاه کنیم که نشان می دهد تجارت خارجی ما با اتحادیه اروپا تقریباً 26-27 درصد بوده و تجارت با روسیه نیز تقریباً یکسان است. به عبارت دیگر تجارت با روسیه و تجارت خارجی با اتحادیه اروپا شاخص های مساوی بودند. یک سال اتحادیه اروپا کمی جلوتر بود، یک سال دیگر روسیه. اما زمانی که ما به عضویت EAEU درآمدیم، به نظر من تمام توجه ما معطوف به EAEU به عنوان ساختاری بود که ما عضو آن هستیم. و ما از نظر کار دقیق‌تر روی صادرات بی‌احتیاط هستیم. ما با عرضه کالاهای رقابتی متوسط و پایین سازگار شدیم که شروع به صادرات به روسیه و سپس به برخی از کشورهای EAEU کرد. زمانی که سعی می کردیم با بلاروس یا قزاقستان تجارت کنیم، در آن سال ها تجارت خارجی ما با بلاروس فقط 0.7 درصد و با قزاقستان 0.2 درصد بود. به عبارت دیگر، عملاً می توان در نظر گرفت که ما هیچ تجارت خارجی با قزاقستان یا بلاروس نداشتیم. ما به EAEU پیوستیم، اما روسیه از آن زمان شریک اصلی ما بوده است.
– مارتا کوس، کمیسر کمیسیون اروپا برای گسترش، اعلام کرد که تصمیم گرفته شده است تا بازار اروپا را برای تقریبا 80 درصد محصولات ارمنستان، از زردآلو و گیلاس گرفته تا گوجه فرنگی و گل، باز کند. این را چگونه تفسیر خواهید کرد؟
– اروپا از قبل برای صادرات به ما کمک می کند، یعنی مجوز صادرات 80 درصد کالاها را بدون عوارض گمرکی داده است که عدد زیادی است، زیرا در لیست تقریباً 6400 کالا وجود دارد. علاوه بر محصولات کشاورزی، 5000 محصول دیگر بدون عوارض گمرکی را مشاهده کنید. آنها می توانند تجهیزات مختلف و سایر محصولات تولید شده توسط مجتمع صنعتی ارمنستان باشند. این مجوز از این جهت حائز اهمیت بود که به مدت دو سال اعطا شد. من بارها این موضوع را در مطبوعات مطرح کردم که لازم است از خانم فون در لاین بخواهیم حتماً تاریخ های مشخصی را اعلام کنند. زیرا اگر ضرب الاجل وجود نداشت، اگر مبهم یا کوتاه به نظر می رسید، کسب و کارها هزینه بهبود کیفیت محصولات خود و دریافت گواهینامه هایی که به آنها امکان صادرات به اتحادیه اروپا را می دهد، نمی رفتند. بنابراین، دو سال در حال حاضر یک دوره آرامش بخش است، زیرا کسب و کار از قبل می داند که حداقل دو سال از این مجوز وجود دارد، و منطقی است که در مورد آن فکر کنید. علاوه بر این، حتی اگر پس از دو سال اتحادیه اروپا به طور ناگهانی مجوز تعرفه گمرکی صفر را تمدید نکند، ما مجبور خواهیم بود تحت رژیم حقوق گمرکی عادی صادرات داشته باشیم که به طور متوسط در اتحادیه اروپا 15 درصد است. در واقع بسته به محصول از 7 درصد تا 20-25 درصد است اما میانگین عوارض حدود 15 درصد است. بازرگانی ارمنستان وقتی در این دو سال صادرات را شروع می کند، باید به تدریج محاسبه کند که محصولش در اتحادیه اروپا با میانگین حقوق گمرکی 15 درصد به اضافه هزینه های حمل و نقل، لجستیک و … در صورتی که پس از دو سال چنین مجوزی وجود نداشته باشد، چه قیمتی خواهد داشت. و آیا او می تواند به حفظ آن بازار ادامه دهد؟ بنابراین باید به فکر افزایش بهره وری، کاهش هزینه ها، حفظ حق گواهینامه نیز باشد تا این روند مستمر باشد.
– آیا تصمیم آینده نگر است یا می تواند موقتی باشد؟
– چشم انداز دشوار خواهد بود. اگر امسال حتی 10 درصد از حجم صادرات خود را با اروپا نبندیم، بسیار کم خواهد بود، اما اگر بتوانیم 30 درصد از حجم صادرات خود را در سال آینده به اتحادیه اروپا ببریم، موفقیت بزرگی خواهد بود. مشکل صادرات ارمنستان به چند شاخص برمی گردد که تنها در محدوده فرصت های تجاری نیست. بدون کمک دولت وجود نخواهد داشت. چیست؟ اولاً باید نوسازی صنعتی (مدرنیزاسیون) وجود داشته باشد و در اینجا نقش دولت مهم است که در چارچوب طرح تجاری به خرید تجهیزات از طریق اجاره یا معافیت از مالیات برای مدت معینی یارانه بدهد تا شرکت بتواند نوسازی شود. این یک مشکل است زیرا تجهیزات و خطوط تولید ضعیف و عقب مانده نمی توانند محصولی رقابتی هم از نظر کیفیت و هم از نظر قیمت ایجاد کنند. مشکل دوم نیروی کار است، زیرا برای ورود به بازارهای باکیفیت باید محصولات باکیفیت داشته باشید و برای محصولات با کیفیت باید متخصصان داشته باشید. سومین مشکل حمل و نقل – لجستیک است، زیرا رسیدن به اروپا زمان بیشتری می برد. این سفر طولانی این مشکل را دارد که ممکن است محصول به اندازه 3 روز که به روسیه می رود دوام نداشته باشد. به عنوان مثال، اگر یک توت فرنگی در عرض 2-3 روز به روسیه برده شود و فاسد نشود، باید بدانید که در اروپا ممکن است 7 روز طول بکشد، و در مورد آن چه باید کرد. به عبارت دیگر، تحلیل های حرفه ای با حمایت کارشناسان اروپایی نیز در اینجا مورد نیاز است تا ارزیابی شود که کدام محصولات باید مورد تاکید قرار گیرند. چون در آن مسیر طولانی تکان ها و تکان ها زیاد است، پس بسته بندی باید به شکل مناسبی باشد. ممکن است لازم باشد بسته بندی متفاوتی تهیه شود، نه همان بسته بندی که با آن به روسیه برده شده اند.
از آنجایی که به دلیل طولانی بودن جاده ها و دلایل دیگر ممکن است نتوانیم همیشه و همیشه آن تدارکات را فراهم کنیم، اگر در آنجا امکانات ذخیره سازی داشته باشیم، می توان بدون عجله این محصولات را برد، انباشته کرد و بعد که لحظه فروش فرا رسید، به فروش می رسند.
بازار اروپا از این جهت امیدوارکننده است که بازاری با 500 میلیون جمعیت است. دومی بازاری باسوادتر و سطح بالا است. به عبارت دیگر، فساد، آشنایی، پدیده های قهقرایی در آنجا وجود ندارد که خوب است و به کسب و کار ارمنستان کمک می کند تا با فرهنگ بالاتر شروع به کار کنند، بر امضای قراردادها، راه حل های اختلافات داوری بین المللی مسلط شوند. در صورت بروز اختلاف، آنها می توانند از منافع خود در دادگاه دفاع کنند، لجستیک را بهبود بخشند و مهمتر از همه برای بهبود کیفیت محصولات خود تلاش کنند. زیرا به موازات بازار اروپا، بازارهای ایالات متحده آمریکا و کشورهای عربی رقابتی کمتری ندارند و بسته به نوع غذا ممکن است به گواهی نامه نیاز باشد. به عبارت دیگر، اگر آن سطح یک بار (منظورم کیفیت و استانداردها) باشد، می توان با آنها بازارهای زیادی را جذب کرد.
لیلیت آبراهامیان
