بر اساس آخرین “گزارش سیاره زنده” صندوق جهانی حیات وحش (WWF)، اکوسیستم های آب شیرین با کاهش فاجعه بار روبرو هستند و با کاهش 85 درصدی جمعیت حیات وحش مشاهده شده مواجه هستند. این تلفات به طور قابل توجهی از کاهش شدید حیات وحش جهانی 73 درصدی پیشی گرفته است.
کریستین کالوین، رهبر سیاست آب شیرین WWF در مصاحبه ای با هتک هنگام شرکت در کنفرانس COP17 سازمان ملل در مورد تنوع زیستی در ایروان تاکید کرد که این سیاره در تامین و حفظ سلامت آب شیرین با موانع عظیمی مواجه است. این بحران اکولوژیکی به شدت تحت تأثیر رشد جمعیت جهانی، افزایش تقاضای آب و زیرساخت‌هایی مانند سدهای بزرگ و نیروگاه‌های برق آبی است.
اقدام جهانی از طریق چالش آب شیرین
متولد 2023 کنفرانس آب سازمان ملل متحد، چالش آب شیرین در ابتدا توسط ائتلافی متشکل از شش کشور: مکزیک، کلمبیا، اکوادور، جمهوری دموکراتیک کنگو، گابن و زامبیا راه اندازی شد. این ابتکار به عنوان یک مکانیسم مستقیم برای تحقق اهداف چارچوب تنوع زیستی جهانی کونمینگ-مونترال عمل می کند، که احیای و حفاظت موثر حداقل 30 درصد از اکوسیستم های زمینی، آب های داخلی، ساحلی و دریایی تخریب شده جهان را تا سال 2030 الزامی می کند. در سطح جهانی، 30 میلیون کیلومتر با سرعت 30 میلیون و 500،00 برگردانده می شود. هکتار از تالاب ها تا پایان دهه.
کریستین کولوین
ارمنستان به ائتلاف اکولوژیک پیوست
ارمنستان رسماً در جریان کنوانسیون COP17 سازمان ملل در مورد تنوع زیستی که این کشور از 19 تا 30 اکتبر در ایروان میزبانی کرد، تعهد خود را به این ابتکار عمل کرد.
حفظ دریاچه سوان یک اولویت برای ارمنستان است
در جریان اجلاس COP17، یک نماینده دولت ارمنستان وضعیت بحرانی دریاچه سوان را مورد توجه قرار داد. کالوین در گفتگو با هتک خاطرنشان کرد که اگرچه این دریاچه یک راه حیاتی حیاتی برای ارمنستان است، اما به شدت تحت تاثیر آلودگی قرار گرفته است. او تاکید کرد که نجات دریاچه سوان مستلزم نگاهی فراتر از خود آب است. مقررات ماهیگیری باید با اصلاحات گسترده کشاورزی و تصفیه فاضلاب در امتداد مسیرهای بالای رودخانه همراه شود. انعطاف پذیری اکولوژیکی واقعی به معنای طراحی استراتژی‌هایی در سطح حوضه است که به کل اکوسیستم اجازه می‌دهد تا بهبود یابد و از تامین آب قابل اطمینان با تغییر اقلیم اطمینان حاصل شود.
کولوین افزود که ارمنستان دریاچه سوان و ارتباط حیاتی بین سیستم های کوهستانی و آب شیرین را در مرکز ریاست خود قرار داده است. او با تکیه بر تجربه گسترده خود در حفاظت از مناطق حیاتی منبع آب کوهستانی آفریقای جنوبی، تأکید کرد که حفظ این سرچشمه ها تنوع زیستی را تضمین می کند و ایمنی آب را برای همه افراد پایین دست تضمین می کند. ارمنستان امیدوار است به طور فعال این استراتژی ها را با دیگر کشورهای عضو کوهستانی مبادله کند.
کالوین مشاهده می کند که چشم انداز ارمنستان یک مزیت منحصر به فرد دارد. بر خلاف کشورهای خشک که به شدت به آب‌های زیرزمینی پنهان وابسته هستند، ارمنستان دارای ذخایر سطحی وسیع، بسیار قابل مشاهده و قابل دسترس است زیرا دریاچه سوان نسبت به مساحت کل کشور بسیار بزرگ است.
موانع زمینی برای آب های زیرسطحی
اکثر کشورهای جهان از جغرافیای منحصر به فرد ارمنستان برخوردار نیستند و باید تقریباً به طور کامل به منابع آب زیرزمینی متکی باشند. کالوین ثروت های سطحی ارمنستان را با جنوب انگلستان مقایسه می کند، جایی که یک آبخوان عظیم گچی زیرزمینی یک مخزن زیرزمینی طبیعی را فراهم می کند. پراکندگی شهری، ساخت و ساز سنگین جاده، سنگفرش و فشرده شدن خاک ناشی از کشاورزی مانع از نفوذ باران به خاک می شود تا این ذخایر عمیق آب را دوباره پر کند. از آنجا که ارائه دهندگان خدمات به طور کامل به این سفره های زیرزمینی وابسته هستند، کالوین تاکید می کند که کشورها باید تنظیمات تهاجمی مدیریت زمین را برای بازیابی نفوذپذیری خاک و افزایش جذب آب زیرزمینی اعمال کنند.
کشاورزی: مصرف کننده اولیه آب شیرین
کالوین تاکید کرد که کشاورزی به شدت این منابع را تخلیه می کند، بیش از 70 درصد از آب شیرین جهانی را می بلعد و باعث دگرگونی سریع زمین می شود که تالاب ها را سریعتر از جنگل ها از بین می برد. وی در گفتگو با هتک بر لزوم مدیریت هوشمندانه آب کشاورزی مانند حذف نشت خطوط لوله و اجتناب از مخازن عظیم سطحی که مقادیر زیادی آب به سادگی تبخیر می شود، تاکید کرد.
از آنجایی که مزارع آبی به عنوان حوضه آبریز حیاتی برای رودخانه ها و آب های زیرزمینی عمل می کنند، کالوین توصیه کرد که روش های کشاورزی را اتخاذ کنید که نفوذ آب را به طور طبیعی بهبود می بخشد، که نیاز به زیرساخت های مصنوعی گران قیمت را کاهش می دهد. این امر مستلزم نظارت دقیق بر نوسان سطوح آب در طول خشکسالی و فصول مرطوب، انتخاب محصولات مناسب با آب و هوا به جای گیاهان تشنه تر در مناطق کم بارش و تعویض آفت کش های مضر با روش های کشاورزی طبیعی برای مهار آلودگی محیط زیست است.
با تشدید بحران آب و هوا، WWF به دولت‌ها هشدار می‌دهد که از ساخت سدهای جدید یا حفر چاه‌های عمیق بدون تامین امنیت اکوسیستم اطراف خود جلوگیری کنند. کالوین خاطرنشان کرد که ساخت سد بدون حفاظت از حوضه آن یک ضایعات چند میلیون دلاری است، زیرا این سازه در عرض پنج سال کاملاً در اثر رسوب خفه می شود و کاملاً بی استفاده می شود.
آنچه این ابتکار برای ارمنستان به ارمغان می آورد
لوون آقاسیان، مدیر شعبه ارمنستان WWF، به هتک توضیح داد که پیوستن به چالش آب شیرین درها را به روی ارمنستان باز می کند تا به حمایت برنامه ای و بودجه بین المللی حیاتی برای حفاظت از آبزیان دسترسی پیدا کند. آغاسیان هشدار داد در حالی که ارمنستان کوهستانی در حال حاضر فاقد ذخایر آب است، مصرف بی رویه می تواند به زودی باعث کمبود شدید شود و مدیریت دقیق را به یک ضرورت فوری تبدیل می کند.
لوون آقاسیان
پرداختن به زیستگاه های نادیده گرفته شده در ارمنستان و فراتر از آن
علیرغم اهداف تنوع زیستی جهانی از جمله آب های داخلی، گزارش جهانی اخیر که در COP17 رونمایی شد، نشان داد که محیط های آب شیرین همچنان نادیده گرفته ترین اکوسیستم ها در گزارش های حفاظتی هستند. کالوین توضیح داد که این عدم توجه باعث ایجاد چالش آب شیرین شد. WWF به عنوان حامی اصلی این ابتکار عمل می کند و به طور منظم با کشورهای عضو ملاقات می کند تا موانع خاص بازسازی آنها را درک کند.
کالوین چالش آب شیرین را به عنوان یک خانواده جهانی حمایت کننده از کشورها توصیف کرد که یکدیگر را به سمت پیشرفت سوق می دهند، اما هشدار داد که پنجره اقدام به سرعت بسته می شود. اگر کشورها نتوانند دریاچه ها، رودخانه ها و تالاب های خود را در حال حاضر احیا کنند، افزایش دما و اختلالات شدید آب و هوا به زودی بازسازی موثر را غیرممکن خواهد کرد.
عکس بالا: دریاچه سوان (نوشته واهه ساروخانیان)
اگر اشتباه تایپی پیدا کردید، می توانید با انتخاب ناحیه متن و فشار دادن CTRL+Enter به ما اطلاع دهید.
